De hel van Afrika
Op 10 juli dacht ik naar de finale van het WK voetbal tegaan. Maar het bleek een heel lange reis te worden met helaas weinig resultaat.Ik was in de ochtend naar een winkel gegaan om allemaal oranje spullen tehalen, aangezien ik die nog niet had. Om vijf uur hadden we de trein vanuitRosmalen naar Den Bosch en om 10 over 5 de trein van Den Bosch naar Schiphol.Eenmaal aangekomen op schiphol nadat we er uit waren gegooid in Utrecht omdatde trein geen zin meer had om verder te rijden, waardoor we dus een anderetrein moesten pakken, gingen we op zoek naar het toen nog zo geliefdereisbureau Corendon. Iedereen was blij dat ze nog kaartjes konden krijgen dushet zou niemand echt uitmaken of het vliegtuig wel een beetje comfortabel was.Toen we om 9 uur gingen boarden in het vliegtuig begon de ellende. Het was alheel heet dus toen we in het vliegtuig zaten greep iedereen meteen naar deflyers en boekjes in het voorvakje, om zich daarmee een klein beetje af tekoelen. We zouden om half tien vertrekken maar dat ging niet door, want toen webij de gate stonden kwam er uit het niets een gordijn van regen. Het was zo ergdat je heel even niks meer van buiten zag. Nood weer dus. Daardoor had onzevliegmaatschappij Hellenic Imperial Airways (een Griekse luchtvaartmaatschappij)geen toestemming om te vertrekken. Ondertussen zaten 350 Oranje supporters(waaronder ik) in een vliegtuig 2 uur vast met een temperatuur van 48 graden.Toen we eindelijk toestemming hadden gekregen van Schiphol en we kondenvertrekken, zat het duwkarretje vast dat ons weg van de luchthaven op delandingsbaan moet duwen, in het voorwiel vast. Na veel getrek van de staf zathet eindelijk los maar waren we na 3 en een half uur nog steeds in hetvliegtuig geen meter verder gekomen. Omdat het zo heet was pakte iedereen voorzichzelf een paar oceanen water en cola, en dus, was al het water en de colabinnen 3 uur op. Maar gelukkig had Corendon de catering van KLM met SPOEDgebeld, dus konden ze er zo zijn. Je raadt het al, zo betekent anderhalf uur. Omdatde bemanning het ook niet meer trok werd de slurf maar weer op het vliegtuigaangesloten om wat frisse lucht te scheppen. Frisse lucht was het niet echtomdat iedereen meteen een sigaretje opstak toen ze in de slurf waren. Na 10minuten frisse lucht moesten we weer in het vliegtuig gaan zitten en konden wenu ECHT vertrekken. Na 7 ton benzine tanken natuurlijk. Zo werd half tienvertrekken vier uur, en waren een stuk of vijftig mensen al weggegaan omdat zeer niet meer tegen konden. Toen we in Johannesburg aankwamen gingen we meteenmet de bus naar het stadion wedstrijd kijken (helaas) en toen weer naar hetvliegveld. Omdat alle hotels volgeboekt waren en omdat het vliegtuig in plaatsvan 6 uur om 11 uur vertrok, moesten we de nacht op het vliegveld doorbrengen.Ik, Jan, opa en Rob hebben op vloerbedekking geslapen, en op een ligbankje vande KFC. All in all, was het een geweldige ervaring, maar als ik alles weer zomoest meemaken, kijk ik de volgende keer liever thuis.


